Bırakmamdan dolayı üzüntü duyduklarını dile getiren kardeşlerim,sağolun....
Oyuna başladığım ilk günden, bırakıyorum dediğim güne kadar, asla oyun neşemi,azmimi yanında olduğum kardeşlerim içerisinde, yitirmemeye çalıştığımı düşünüyorum...Oyun dahilinde dost, düşman farketmeden paylaşımcı olmaya çalıştım,muhabbete önem werdim...Bu sayede çok güzel dostluklar edindim...Müttefiği her zaman ciddiye aldım
asla sadece basit bi oyun gözüyle bakmadım...Ha basit görmesemde çok kasıp,hırs yapıp birilerini rencide etme uğraşı içerisine girmedim...Belki bu yüzden bu kadar zewk aldım bu oyundan...Belki bu yüzden sağlam dostluklar edindim...Ne bileyim belkide hep doğru kişiler çıktı karşıma,o da benim şansımdır belki
Tahmin ediyorum ki müttefiği kolay kolay bırakabilecek biri olmadığımı biliyorsunuz...Ewet aynen öyle de.
Bazen bişeyler oluyor hayatta işte,küsüweriyor insan bazı şeylere...Sonra arada kaynatıweriyor ya hani bazı şeyleri...Neyse tam anlatamadım afedersiniz
İşin özeti kafam bozuk bu aralar ama toparlayacağım elbet...Yarım kafayla yanınızda olmayı kabullenemediğim için bi süreliğine bırakıyorum...Çünkü hepinizi ciddiye alacak kadar sewiyorum.
